Aan het eind van het jaar 679 verbleef Koning Dagobert II in zijn koninklijk verblijf in SATHANACUM
(tegenwoordig Stenay) om kerstmis daar door te brengen.
Op 23 december ging hij met een aantal van zijn volgelingen jagen in het bos van Wepria (tegenwoordig bekend als Woëvre).
Rond het middaguur rustte de koning uit tegen een grote eik naast de brond van "Arphays" (tegenwoordig de bron van St. Dagobert
genoemd). Het deel van het bos waar de bron zich bevindt heeft de naam "Scortia".
Terwijl de koning zijn gebeden zei stak een van de bedienden die zich onder zijn volgelingen bevond, de koning dood.
Dagobert de laatste koning van een groot en krachtig rijk stierf terwijl hij goed deed.
Het levensloze lichaam van de koning werd in de loop van de avond naar de villa van Charmois gebracht,
daarna opgebaard in de basiliek Saint Rémy in Sathanacum.
Alle waardigheidsbekleders van het koninkrijk kwamen rouwen om de dode koning.
Vanaf de 9e eeuw tot aan de revolutie werd een jaarlijkse bedevaartstocht gehouden ter ere van deze heilige koning,
langs 36 parochies en door het bos naar de bron van St. Dagobert.
Heden ten dagen kent de pelgrimstocht een kerkdienst en een historische lezing.
De pelgrimstocht vindt jaarlijks plaats op de laatste zaterdag van augustus.